م.ج-م.م درختی عظیم و عجیب در دل صخره های بالای مسجد انصار، مشرف بر آرامستان و بارگاه امامزدگان چهار بزرگوار (ع) و بنای بی سقف چهل دختران طرق. برای این درخت کم نظیر در این منطقه که گویا نوعی پسته (نر) بی ثمر است،افسانه و واقعیات زیادی نقل می شود که خوابیدن افعی دو سر در حفره های اطراف و زیر آن و ترشح...
م.م اینجا شرق سُودیَن است، ییلاقی زنده و فعّال با قناتی پر آب و باغ هایی آباد و پر از انگور و گردو و بادام و زرد آلو و غیره 40-30 سال پیش، در غرب طرق با معادن زغال سنگ و درختی ظاهراً پیوند شده در کنار کارگاه شیره پزی( شیره پز خانه) که اینک به جز ساختمانی مخروبه و باغ همسایه دیده نمی شود.
م.م روز گاری نه چندان دور،در این حوالی، در کنار و پایین چمنزار کوچک این اراضی و جای جای آن دشت بزرگ و خرم، سپیدارهای عظیم و سر به فلک کشیده(سفیدار،کبوده،اَرَرین) و بیدهای کهن و بلند، تماشاگران و مسافر
م.ج-م.م می دانیم که ثمر درخت گردو ،هم گردو نامیده می شود واین درخت پرسود در مناطقی از شهر طرق رود به ویژه بررسی از مرجع باغستان طبق کپی رایت بالا و کشه، صدها باغ وجود دارد که بررسی از مرجع درختان طبق کپی رایت آن غالباً بررسی از مرجع گردوی طبق کپی رایت دهها و حتی چند صد ساله است.هر
م.م بررسی از مرجع درختان طبق کپی رایت کهن این سرزمین تاریخی منحصر به سرو خمیده ،چنار 1400 ساله و مینجوین نمی شود و در بافت سنتی این شهر هنوز اشجار بررسی از مرجع قدیمی طبق کپی رایت و فراوانی چون کاجِ سرو قامت، چناران عظیم الجثه، سپیدارهای سر به فلک کشید
م.م آقای حاج عباس نجفی طرقی(نجفی اصل)،خادم اهل بیت(علیهم السلام) از اهالی محله ی هانی و مومنین و متموّلین و خیّرین طرق(معروف به پدر نساجی ایران) که مساعدات زیادی برای آبادانی و عمران شهر طرق رود،نموده اند.
م.م مرحوم حاج احمد محمدحسینی طرقی(فرزند غلام، محمدحسین، رمضان) (معروف به احمد غلام) از اهالی محله بالا و کوهن طرق،پدری که علی رغم جثه کوچک و ضعیف(البته جذبه زیاد)، تلاش فراوانی نمود و زحمات زیادی متحمل گردید.می گویند آن مرحوم در سن 120 سالگی فوت نمود و در آرامستان بزرگ طرق آرام گرفت.
م.م مرحوم مغفور آقای حاج عباس آقابابایی طرقی(فرند مرحوم رجب)،پدر ی مومن ، مهربان،زحمتکش و با احساس ،پدر شهید بزرگوار آقای حسین آقابابایی طرقی (که این شهید در جریان پیروزی انقلاب ااسلامی در 22 بهمن سال 1357 در درگیری با نیروهای وفادار به شاه، در تهران به شهادت رسید.)